Welkom op de website Wandelen voor Integratie!

Op zaterdag 25 april 2009 startte Sedat Cakir met een sponsorvoettocht van Zandvoort naar Istanbul. Hiermee maakt hij een verbinding tussen de Noordzee, via Wenen langs de Sultanstrail naar het graf van de sultan in Istanbul aan de Bosporus. Een verbinding tussen Nederland (zijn thuisland) en Turkije (zijn geboorteland).

Nevendoel van deze wandeltocht was om geld in te zamelen voor de Stichting Atay die financiele ondersteuning biedt aan mensen met nierproblemen en kanker en een behandeling behoeven. Kijk voor meer info op www.atay.nl.

De totale afstand van deze tocht is ruim 3.100 kilometer, het verwachtte aantal loopdagen is 110. De landen die onderweg worden aangedaan zijn: Duitsland, Oostenrijk, Hongarije, Servië, Bulgarije en Turkije.

Lees op deze site meer over wandelen, gezondheid en volg Sedat op zijn tocht. De complete wandeling, met routes, is ook te volgen via www.trackr.nl/user/sedatcakir.

Sultans Trail markeer wandelingen Hongarije, Turkije en Bulgarije

25 maart 2013
Map Sultans Trail

Map Sultans Trail

Hongarije:

Wij beginnen ons wandelavontuur in Sturovo in Slowakije waar we met de vorige markeer groep de Sultan’s Trail markeringen zijn gestopt dan steken we de brug over naar Esztergom. Via de bosrijke gebied rondom Esztergom lopen we richting Budapest. Na Budapest volgen we voornamelijk de Donau om uiteindelijk in Mohacs terecht te komen.

Er kunnen maximaal 16 mensen mee.Data: 8 – 22 juni 2013
Turkije:
Het nieuwe historische lange afstandswandelpad van Wenen naar Istanbul!De historische Sultan’s Trail begint in Wenen waar Süleyman Kanuni, sultan van het Ottomaanse rijk, in 1529 tijdens zijn veroveringstochten naar het Westen werd tegengehouden. Het pad volgt de Donau door Oostenrijk, delen van Hongarije, Kroatië en Servië. Daarna passeert het de Bulgaarse bergen alvorens de grens naar Turkije over te steken. Het pad eindigt bij het graf van de sultan in het hart van Istanbul. De route leidt langs vele historische plaatsen, karakteristieke dorpjes en afwisselende landschappen.Het is een initiatief van Sedat Cakir . Tezamen met een groep vrijwilligers heeft hij zo goed mogelijk geprobeerd om de route te reconstrueren die Sultan Suleyman in het begin van de 16e eeuw met zijn troepen aflegde tijdens zijn veldtochten naar het westen. In tegenstelling tot zijn gewelddadige verleden vormt de Sultan’s Trail nu juist een pad van vrede, een ontmoetingsplek voor mensen van alle geloven en culturen. Omdat het pad regelmatig door afgelegen landelijke gebieden leidt draagt het bij aan de economie van de lokale gemeenschappen. De Sultan’s Trail maakt op sommmige plekken gebruik van bestaande Europese lange afstandspaden, waaronder delen van de E8 en de Donau weg. Alle mensen die in 2009 en 2010 over de Sultan’s Trail liepen, delen dezelfde mening: “Het was soms pionieren maar de ervaring was erg authentiek. De vele natuurlijke en historische hoogtepunten, het afwisselende landschap en de gastvrijheid van de lokale bevolking droegen hier in grote mate aan bij “.

Het pad is nog volop in ontwikkeling en wij hopen geregeld een nieuw traject in ons aanbod te kunnen toevoegen zodat u ook in andere landen de Sultan’s Trail individueel kunt lopen.  De Sultan’s Trail kunt u in bijna alle jaargetijden lopen. Elke seizoen heeft zo z’n eigen charme.

28 juni -16 Juli
Bulgarije:
Wij beginnen in Borino en lopen via Pamporovo, Smolyan, Madan, Ardino, Kardzahli, Perperek, Madzharovo door naar Ivaylovgrad bij de grens met Bulgarije/Griekenland.Het is redelijk zware beklimmingen in de Rodope bergen. Een goede conditie is wenselijk voor deze wandelreis.

Wil je mee stuur een dan een email naar anna_gerschowitz@mail.com of info@sultanstrail.com voor meer informatie.
Er kunnen maximaal 16 mensen mee.
Data: 4 – 18 augustus 2013 of  4 – 25 augustus 2013
Alle wandelreizen zijn inclusief:
Vlucht vanaf  Eindhoven –  v.v.
Lidmaatschap van de St. Sultans Trail – A European Cultural Route
Sultan’s Trail Wandelpaspoort
Sultans Trail hoed.
Hotel/pension overnachtingen met ontbijt en diner.
Lunchpakketten
o.b.v. 2 persoonskamer
Transfer van en naar vliegveld bestemming
Bagagetransfer
Een eigen bewegwijzeringsbord op een plaats op de Sultans Trail
Nederlands/Engelstalige gids
Exclusief:
Vervoer van en naar vliegveld Eindhoven
Drankjes
E.a. persoonlijke uitgaven

Uncategorized

www.sultanstrail-blog.de

25 maart 2013

Er komen steeds meer Sultans Trail gerelateerde blogs erbij. Laura Rost heeft met de Sultans Trail markeer groep in Slowakije en Turkije meegelopen en aan de hand van haar ervaringen een Duitstalige blog geschreven. Mooi en informatief.

www.sultanstrail-blog.de

Uncategorized

Oude wegen: Sultan’s Trail in Kroatië

9 januari 2013

Op weg naar Beli Manastir

Op weg naar Beli Manastir

Map Sultans Trail

Map Sultans Trail

Tekst: Mariëtte van Beek Foto’s: Mariëtte van Beek Kaart: Mohammed El-Fers

http://www.devrijewandelaar.nl/oude-wegen-sultans-trail-in-kroatie/

De Sultan’s Trail, het langeafstandswandelpad tussen Wenen en Istanbul, is volop in ontwikkeling. Het pad volgt de oude weg die de vermaarde Ottomaanse sultan Suleyman de Grote ooit bereisde. De trajecten in Turkije, Slowakije en Oostenrijk zijn inmiddels geheel in kaart gebracht. Onlangs bracht iniatiefnemer Sedat Çakir samen met vrijwilligers de eerste bewegwijzering tussen Popsvac en Osijek in noordoost Kroatië aan. Nabij een in mysteriën gehulde brug vol hotspotpotentie.

Wat een ochtend. Vanuit mijn hoge hotelkamer kijk ik uit over de rivier Drava in Osijek. De stroom heeft haast, maar de mist erboven niet. Zijn grijze massa hangt roerloos over de stad. De moderne voetgangersbrug verderop herinnert aan de discussies met de lokale vrienden gisteravond. Over de oude Ottomaanse brug die hier eeuwen terug moet hebben gelegen, maar waarover de lokale autoriteiten en historici – amateurs of niet – nog bakkeleien. Want waar lag hij nu precies? En moet je exact weten hoe hij eruit zag voor je hem kunt herbouwen? Zeker is dat de troepen van sultan Suleyman over zijn provisorische houten constructie trokken, acht kilometer lang door de moerassen. Als die brug terugkomt, wordt het direct de nummer 1 attractie van Slovenië, dit wat vergeten deel van Kroatië, zo menen velen. Een boost voor de lokale economie op dit complexe deel van de Sultan’s Trail.

Tito’s jachtgebied

Elke stap in dit grensgebied met Servië en Hongarije is een meter roerige geschiedenis. Drama’s zijn nog warm en kwesties liggen gevoelig. Juist vandaag staan op het plein voor de kathedraal in het centrum van Osijek grote beeldschermen opgesteld. Rechtstreekse tv-beelden vanuit Den Haag, de rechters van het Internationale Strafhof doen uitspraak in hoger beroep. Wordt de Kroatische ex-generaal Ante Gotovina veroordeeld voor oorlogsmisdaden of niet? In drommen staan mannen in gespannen afwachting in de ochtendkoude bijeen. “Voor Kroaten is hij een held”, maakt gids Darko Mrkonjić ons duidelijk. Toch zet hij zich niet graag af tegen de Serviërs. Hij had en heeft ook Servische vrienden die in de Kroatische Onafhankelijkheidsoorlog (1991-1995) meevochten. In het Donau-Drava National Park buiten Osijek wijst hij later op de deplorabele staat van Tito’s geplunderde jachtverblijf. “De schuld van de rebellen.” “De rebellen?” “Ja, de Serviërs die aan Servische zijde meevochten.”

In het dorpje Popsvac is het even schakelen naar Suleymans tijd. We zetten eindelijk de eerste echte wandelpas op de Sultan’s Trail. Honden blaffen zodra we voorbij het kerkje komen. Met niet meer dan een kadasterkaart op zak oriënteert Sedat Çakir zich wonderbaarlijk snel. Richting de heuvels wordt het, voorbij vakwerkboerderijen en velden. Nog altijd gestoken in vochtige dampen, omhuld door het gelige gebladerte van de bomen en wijnranken op de hellingen. Gaan we wel goed richting Beli Manastir? Met gebaren maakt een automobilist duidelijk dat we voorlopig nog langs de kleiige akkers aan de bosrand moeten blijven lopen. Met Sultan’s Trailstickers op ijzeren borden en palen of golvende turquoise verfpijlen markeren we cruciale keuzemomenten, soms na een enkele dwaling – links, rechts -, die het tempo wat vertraagt. Genoeg tijd voor overpeinzingen.

Levensgenieters

Bewoog Suleyman zich werkelijk net als wij door het landschap? “Aan de hand van historische beschrijvingen proberen we zo dicht mogelijk bij de oorspronkelijke route te komen. Daarbij moet je ook bedenken dat legers en hun materieel niet over bergen, maar door dalen trekken”, vertelt Çakir. En, wijzend naar de klei, “het gebied dat onder het rivierwater stond, was vroeger veel groter. En dus verbleven mensen op de hoger gelegen delen waar we nu lopen.” De kalige gelige randen langs en door heuvels herinneren aan de woestijnzanden die hier heel lang geleden werden afgezet. Opvallend zijn de kelders die mensenhanden erin aanbrachten. Handig voor de opslag van alles dat je even kwijt moet: munitie, brandhout, gevangenen, maar ook wijn.

We slaan dwars de kleine heuvel over. Op de top wacht een verrassing: een subliem uitzicht over Beli Manastir en de vlakte rondom. Niet zo gek dat het hier vol staat met lokale vakantiehuisjes. Met veranda, een boomgaard, een barbecue, en een café om de hoek: alle zaken die het leven ‘s zomers goed maken. Houtgesneden hartjes in luiken duiden op een liefdesnestje. Had Mrkonjić niet gezegd dat Kroaten levensgenieters zijn? De ‘vila’s’ liggen er nu verlaten bij, maar verderop houden mannen nabij een bouwplaats een vroege vrijdagmiddagborrel, met koffie en sterkere drank. Een vrouw staat met kind op de heup langszij. “Dober dan!” (goedendag!), zwijgend kijken ze ons na terwijl we weer afdalen. Van verse grindpaden lopen we nu snel op het asfalt van Beli Manastir. Het wordt al bijna donker.

Sinte Anna

Ecotoerisme is geen afzien. Zoveel wordt ‘s ochtends duidelijk in de tot B&B omgebouwde boerderij Sklepić in het dorpje Karanac. Een ontbijt voor de knappende openhaard. Met vers houtgebakken brood en appelflappen van gastvrouw Gotza, jam uit de regio, en schnaps – mocht je die willen – van haar glunderende man Dennis. En ja, ook Turkse koffie.

Net als veel traditionele huizen in deze omgeving doet de hoeve van de familie Sklepić Hongaars aan. “De kleur van de bloemsjablonen op de buitenmuren verraadt de afkomst van de bewoners”, vertelt Dennis. “Groen staat voor Hongaren, bruin voor Duitsers. Anderen kiezen wat ze willen.” Strengen pepers en knoflook aan de muren verhogen het landelijke gevoel, net als de ganzen op de deel.

Aarzelend komt de zon door, de mist trekt op. Vanuit Karanac lopen we door de lichtglooiende velden, kaal en vol stompjes van geoogste gewassen. Plots herten aan de horizon, ze staan stil en gaan er dan in galop vandoor. Een contrast met de trage fietser die ons op deze rustige zaterdagmorgen in het dorp Kneževi Vinogradi, met boodschappen aan het stuur, tegemoetkomt.

Een schildering boven de poort naar de Servisch-orthodoxe kerk onthult zijn naam: de Presentatie van de Heilige Maria. Het kleurige Bijbeltafereel laat ook haar moeder, Sinte Anna, zien. Ze is een goede bekende in alle landen van de Sultan’s Trail. Niet alleen voor christenen, maar ook voor moslims. “Anne betekent moeder in het Turks”, aldus Çakir.

Direct om de hoek zit nog zo’n prima compagnon: wijn. Afkomstig uit de wijngaarden van deze streek, Baranja, en al eeuwen een begrip. Een wijnproefsessie in de kelders volgt. We hebben een goed excuus om te nippen, want in deze kelders bivakkeerde vroeger de Ottomaanse cavalerie. Al maakte Graševina – een Kroatische Riesling – onmogelijk onderdeel uit van hun rantsoen.

Harem

Dorpskinderen begeleiden ons giechelend terug de velden in. Een eenzame herder met zijn schapen, bergen suikerbieten en een begraafplaats doorbreken de monotonie van de kleivelden, sloten en dijken van dit Kroatische Groningen. Dat wel even de hemel op aarde wordt, zodra de zon doorbreekt en de jassen uit kunnen. Roofvogels lunchen met een duik.

Tussen Grabovac en Darda valt de schemering. Hoge graansilo’s en het vuur buiten een bouwvallige Roma-nederzetting wijzen de modderige weg terug naar de bewoonde wereld. Kil wordt het, boeren sturen hun tractoren richting moeder de vrouw.

Een paar uur later zitten wij bijna in de harem van Sultan Suleyman. In het Kroatische Nationale Theater van Osijek wordt het haremdeel van Ivan Zajc’s 19de eeuwse opera Nikola Šubić Zrinski opgevoerd. De opera verhaalt over de Slag van Szigetvár in 1566 waarin Hongaarse en Kroatische legers zware verliezen toebrachten aan de Ottomaanse overmacht onder persoonlijke leiding van de grote Suleyman. Een operazanger scandeert tussen gesluierde vrouwen: “Sultan Suleyman! Sultan Suleyman!” Het muzikale drama is onophoudelijk populair; de sultan leeft nog echt langs de Sultan’s trail.

Vredespad

En dan staan we ineens voor De Brug. Achter het desolate Eszterházy-kasteel van Darda zijn in een poel tussen het riet een drietal afgekloven palen zichtbaar. Alles wat over is van de overspanning die in Suleymans tijd voor het achtste wereldwonder doorging. Iets van de grandeur is gelukkig wel terug te zien in de oude en nieuwe brugtekeningen die we verderop in Osijek op panelen aan de promenade langs de Drava aantreffen. Ongeveer op deze plek kwam de brug vanuit de moerassen de oude stad in. Een bezoek aan de latere, Habsburgse stervesting Tvrđa is een must. Het ‘Turkse straatje’ loopt achter de Franciscaner Heilige Kruiskerk, gebouwd over de resten van een Ottomaans gebedshuis. De mannen van de pacifistische bedelaarsorde van Franciscus konden zich vroeger vrijelijk aan de Ottomaanse zijde van het front begeven.

Op meer plekken komen kerken en Ottomanen bijeen. Voor de jezuïtische St. Michaelskerk aan het bekende Heilige Drie-eenheidsplein, ook binnen Tvrđa, markeren gele stenen in het plaveisel de fundamenten van een moskee, vernoemd naar Kasem Pasha, de eerste Ottomaanse gouverneur van Osijek.

De mooiste vondst ligt evenwel in Đakovo, zo’n 35 kilometer ten zuidwesten van Osijek. Mrkonjić voert ons er met de auto heen: “Na een aardbeving eind 19de eeuw werd bij toeval ontdekt dat de Allerheiligenkerk oorspronkelijk een moskee was. De koepel en tal van Ottomaanse stijlelementen werden op gezag van bisschop Josip Juraj Strossmayer hersteld.” Voor Çakir horen deze man en het bouwwerk helemaal bij de Sultan’s Trail. Het oude oorlogspad is nu een vredespad; diversiteit en tolerantie zijn de sleutelwoorden van zijn missie: “Ook ik zit nog met veel vooroordelen. Al wandelend probeer ik me ervan te ontdoen.” Buiten staan op straat nog de rode devotielichten die de Kroaten de avond ervoor langs de kilometerslange weg naar Vukovar zetten. Ter nagedachtenis aan het drama dat zich er tijdens de Servische verovering van de stad, ruim twintig jaar geleden, afspeelde. Vukovar is na Osijek de laatste Kroatische halte van formaat voordat de Sultan’s Trail-wandelaar overstapt naar Servië.

Voor meer informatie over de Stichting Sultan’s Trail, zijn wandelgidsen en -reizen, zie www.sultanstrail.nl.

Home

Verslag Servië Sultan’s Trail

2 december 2012

Verslag Servië Sultan’s Trail

Tussen 12 en 16 oktober 2012 is door Sedat, met een klein groepje, het Noordelijk deel van Servië, vanaf de Hongaarse grens tot aan Belgrado, een dikke 300 km, gemarkeerd.

Het groepje bestaat naast Sedat uit vier vrouwen: Ilse Geerts, Marianne Sprengers, Martine Landolt en Monique Janovitz en wordt begeleid door de Servische gids Zjeko Dulic. De hele wandeling is tot in de puntjes voorbereid door Biljana Marceta, de manager van reisbureau Magelan in Novi Sad, in overleg met Sedat en Zjeko. Zij heeft ook nog eens gezorgd voor een busje met chauffeur Nesja, die steeds foutloos de koffers naar ons volgende onderkomen brengt en die, wanneer het er naar uitzag dat we de eindstreep van die dag niet meer voor zonsondergang zouden halen, ons steeds staat op te wachten om ons de laatste kilometers te vervoeren.

Het eerste onderkomen is in het dorp Bezdan, waar we op een zolder boven het restaurant kunnen slapen. De eigenaar, een kopie van Milosevic, blijkt een groot bewonderaar van Tito te zijn en heeft daarom een hele zaal van zijn restaurant met beelden, foto’s en andere parafernalia van zijn held ingericht. Onze reis is begonnen.

De volgende ochtend brengt onze Milosevic ons met z’n zevenen in zijn kleine autootje naar het dorpje Backi Breg, dat net onder de grens van Hongarije ligt. Tot aan de stad Novi Sad spreekt men in dit gebied zowel Servisch als Hongaars. De wandeling is nog niet koud aangevangen, of we worden door de grenspolitie aangehouden, om ons te legitimeren. Na een aanvankelijk zeer formele opstelling, begrijpen ze dat we goed volk zijn, en laten ze ons verder gaan. Die dag lopen we langs verschillende prachtige rivieren, die volgens onze gids gegraven kanalen zijn, die gegraven zijn om het overtollige Donauwater op te vangen en het achterland te irrigeren. De dag eindigt in het, voor deze omgeving, typische lintdorp Backi Monistor, waar onze nieuwe gastvrouw ons al op straat staat op te wachten. Ze bewoont een keurig dorpshuisje, waar we in opvallend nette kamers kunnen slapen. Maar niet voordat we aan onze sociale verplichtingen hebben voldaan. In de plaatselijke sporthal wordt die avond opgetreden door diverse Kroatische zang-, dans- en muziekgezelschappen, allemaal in uitbundige klederdracht getooid. Vervolgens blijken we verwacht te worden in het plaatselijke “Etno huis” voor de avondmaaltijd. In de meeste dorpen, die we later nog zullen aandoen blijkt wel een “Etno huis” te staan. Het is meestal een van de oudste huizen van het dorp, dat helemaal in Open Lucht Museum stijl is ingericht. In de komende dagen worden we meerdere malen in een dergelijk huis ontvangen. Steeds door enthousiaste eigenaren, of dorpsgenoten, die dan steevast enorme maaltijden voor ons gekookt bleken te hebben, waar ze dan met z’n allen een hele dag aan gewerkt hadden. Het is dus onmogelijk om op deze festiviteiten te ontbreken, het is duidelijk dat er dagenlang naar wordt uitgekeken.

Van Backi Monistor zijn we naar Sombor gelopen, een stuk dat veel langer bleek dan verwacht. Pas tegen vier uur kwamen we aan bij het etablissement waar men met de lunch op ons zit te wachten, een mooi restaurant aan het water, waar de jeugd van Sombor duidelijk ’s zomers naar toe gaat om te “chillen”. Onze late lunch werd nog opgevrolijkt door de televisie die boven onze tafel aanstaat, waarop een ware pornofilm wordt vertoond, waar verder zich niemand aan stoort. Vanaf de late lunch is het toch nog enkele uren lopen naar het hotel, waar we nogal vermoeid aankomen, en waar door aardige, geïnteresseerde Servische vrienden van Zjeko op ons wordt gewacht met het avondeten. Dus toch maar weer even sociaal doen.

Langs een lange, ongebruikte en overwoekerde spoorlijn, lopen we verder naar Apatin, een klein stadje aan de Donau. We lopen af en toe door piepkleine dorpjes, waar we dank zij onze Servische gids snel het plaatselijke dorpscafé kunnen vinden, waar meestal ondrinkbare koffie wordt geschonken. Maar de vaak heerlijke, zelfgemaakte vruchtensappen brengen uitkomst. Ook de appels, peren, noten en pruimen die wij onderweg uit de bomen plukken vormen een heerlijke bijdrage aan ons dagelijks dieet. Deze wandeldag blijkt weer veel langer dan verwacht en het is al laat als we doodmoe Apatin binnen lopen. Geen sprake van lekker snel naar het hotel, maar weer doorlopen naar een ontvangst, die uitgebreid is voorbereid. Nu blijken we in het grote huis, met prachtige binnenplaats, van de plaatselijke politieagent Peter, met zijn familie te worden ontvangen. Ze hebben zich enorm uitgesloofd met de meest ongelofelijke heerlijkheden, zelfgemaakte dranken en zoetigheden. Wanneer je eenmaal zit en ziet hoe lief en aardig alles is voorbereid, vergeet je snel je vermoeidheid. Het is al pikdonker als we ons hotel met mooie kamers met uitzicht op de Donau bereiken. En omdat we de volgende dag weer vroeg op pad moeten en het ook nog eens blijkt te regenen, blijft die mooie blauwe Donau voorlopig buiten zicht.

Het landschap is nu voornamelijk agrarisch, lange modderige paden door gemaaide mais- en korenvelden, die ons naar het gehucht Bogojevo voert. We slapen nu weer bij een lieve familie in huis, die zich weer heeft uitgesloofd met een prima maaltijd, maar waar de kamers niet erg schoon zijn. Ook op het erf rond het huisje is het één janboel, waartussen een paar grote hangbuikzwijnen met vijfien jongen nog heel veel ander gedierte rondloopt.

Weer een lange wandeldag waar geen eind aan schijnt te komen en weer eindigend met een ontvangst in een Etno huis, waar we ontvangen worden door minstens tien erg serieus kijkende vrouwen op leeftijd, die ons vertelden dat ze al de hele dag samen bezig zijn geweest met het bereiden van ons eten. Hoewel de zon buiten nog straalt, moeten we helaas binnen aan de formeel gedekte tafel plaatsnemen en eten, terwijl de vrouwen om ons heen gaan staan om te zien of we hun kooksels wel op waarde schatten. Maar dan komt er een accordeonist binnen, en de Slivovitsj gaat rond en de vrouwen beginnen samen te zingen en daarna ook te dansen en voor we het weten staan we met z’n allen, op zeer vermoeide voeten, mee te dansen. Hoewel we nu toch wel erg graag ons bed wilden zien, blijkt dat we per busje nog een groot aantal kilometers moeten overbruggen, waarbij wij tot twee maal toe de Servisch-Kroatische grens en omgekeerd. moeten passeren, met veel kwaad kijkende en zeer formele douanebeambten. We slapen in een verlaten zomerhuisje in het gehucht Nestin, aan de voet van het natuurgebied Fruska Gora waarvan de eigenaren nog gezorgd hebben voor wat te drinken met wat zoutjes. Het huisje blijkt zo klein te zijn, dat we er niet allemaal in passen en Sedat en Zjeko besluiten om met Nesja door te rijden naar Novi Sad, om daar te slapen. De volgende morgen staan ze weer om half acht bij ons op de stoep, er moet verder worden gewandeld.

Deze dag voert ons naar het dorpje Banistor, gelukkig weer aan de Donau, waar we in een prachtig, zojuist gebouwd, zomerhuis met terrassen die uitkijken over de rivier, slapen. Het is weer prachtig weer en eindelijk hebben we nu dus rustig de tijd om van het uitzicht te genieten en om naar het pontje te kijken, dat af en toe met een paar auto’s naar de andere kant vaart. We eten en ontbijten in de zsardas naast het pontje.

We moeten nu toch eindelijk de “bergen” van het natuurgebied Fruska Gora in, die niet hoger zijn dan 500 m, maar waarvan we er die dag toch drie moeten nemen, op en af. Bij de voet van de vierde berg besluit onze gids het gelukkig voor gezien te houden, het begint al bijna donker te worden en we zijn moe. Bij een autoweg aangekomen komt Nesja ons keurig op halen met zijn bus. Hoewel het de hele dag stralend weer is geweest, hebben we daar bijna niets van gezien, omdat de wandeling steeds door dichte bossen ging. Zjeko, die tijdens de eerste dagen al af en toe zijn misnoegen had laten blijken als er weer eens gestickerd of gespoten werd op plekken, die hij van weinig respect voor zijn land kenmerkte, gaat hier in de bossen wel erg ver. Om de andere boom zijn diverse tekens op de bomen geschilderd, in allerlei kleuren en vormen, die bedoeld zijn voor de mensen uit Novi Sad, die daar in hun vrije tijd aan marathonlopen doen. Hij weigert ons toe te staan om het Sultan’s Trail teken daarbij te spuiten, dus zal er in de gids verwezen moeten worden naar de daar reeds bestaande tracks. Dit keer is de overnachting in een keurig vakantiehotel in een bergdorpje, waar we door de eigenaar worden ontvangen met zijn zelfgemaakte wijn, slivovitsj en kazen. Daarna gaat hij zelf achter de pannen staan om voor ons een overheerlijke maaltijd te koken.

Het volgende traject leidt ons via het laatste stukje Fruska Gora naar Novi Sad, dat we na een wat kortere wandeldag over een lange brug over de Donau binnenlopen. Een levendige, mooie stad, en omdat het weer nog steeds prachtig is, met volle terrassen. Er is voldoende tijd om nog even te winkelen en op een terrasje te zitten. We slapen in een echt hotel, met mooie grote kamers. Die avond eet Biljana, de eigenaresse van Magelan, met ons mee. Natuurlijk wil ze zoveel mogelijk van al onze ervaringen met onze verblijfplaatsen horen.

Voor we Novi Sad verlaten bezoeken we het fort dat hoog boven de stad uittorent. De vriendin van Zjerko,  Marianna, zal de hele dag met ons meelopen. Het blijft prachtig weer, we zijn weer in het open veld en kunnen ons lunchpakket met prachtig uitzicht opeten. Die avond slapen we, na een niet al te lange wandeling, in de buurt van het studentenstadje Sremski Karlovi. Het is zondag en mooi weer en iedereen en alles zit buiten op de terrassen. Er moet nog enkele kilometers naar het hotel worden gelopen, een donker, vies en onplezierig toeristenhotel, waarvan de eigenaar niet in ons is geïnteresseerd, naar later blijkt omdat er die avond een enorm groot feest in zijn hotel is georganiseerd, op onze slaapverdieping, dat pas om twee uur ’s nachts eindigt. We rijden om te kunnen eten met een taxi naar een groot restaurant aan de Donau, waar het overdag vast fantastisch is, maar dat kunnen we vanwege de duisternis niet zien.

De volgende dag begint met een heel gemeen bergje, dat 528 meter zeer steil omhoog gaat en ook weer erg steil naar beneden. Maar daarna lopen we weer plat, en bezoeken we twee totaal verschillende kloostertjes, de eerste prachtig gerenoveerd, de laatste totaal vervallen. In een dorpje wordt weer op ons gewacht in een Etno huis, met een heerlijke lunch in een prachtige tuin, en worden we door de eigenaar helemaal in de watten gelegd. Omdat de lunch toch langer duurdt dan verwacht, lopen we op tempo het dorp uit, maar worden we na enkele meters al weer aangehouden door dorpelingen, die ons kennelijk op Facebook volgen en zich al uren op onze komst hebben verheugd. Natuurlijk moeten we wat komen drinken op hun erfje, waarop talloze verschillende boerderijdieren lopen en waar we genieten van diverse zelfgemaakte vruchtensappen. Na dit dorp lopen we opeens in een totaal ander landschap met eindeloze kale akkers en vergezichten. Aan het eind van een lang pad zien we de zon al onder gaan, terwijl er nog heel wat moet worden gelopen. Maar daar staat ons busje, met Nesja, ons alweer op te wachten en worden we door hem naar het volgende dorp, Irig gebracht, waar we in  keurige, nette en schone kamers slapen en waar er voor ons gekookt is door twee vrouwen, die alleen Servisch spreken en die elke hap die bij ons naar binnen gaat geïnteresseerd volgen. Omdat Zjeko in zijn eigen bed in Novi Sad slaapt, weten we er ons weinig raad mee. De volgende ochtend kunnen we pas zien hoe opvallend arm dit dorpje is, met een armoedig marktje voor onze deur.

Onze wandeling gaat nu weer over eindeloze kale akkers en voor het eerst weten onze begeleiders niet meer precies hoe we moeten lopen. Gelukkig schijnt de zon nog steeds overvloedig en is het niet erg dat we af en toe moeten omlopen, of op een asfaltweg moeten lopen. We bereiken vermoeid een dorp, waar we ontvangen worden door de vrouwelijke locoburgemeester, die na een lang betoog over haar dorp in het gemeentehuis, ons per auto naar enkele highlights van haar dorp vervoerd: een prachtig klein kerkje, een bijzonder huis en een galerie. Vervolgens moeten we weer in het plaatselijke Etno huis eten, dit keer niet met enthousiaste mensen die naar ons uitkijken, maar met een sombere man, in een somber ingericht huis. Het is al laat als Nesja ons naar Novi Banovci brengt. (Pension Oaza)

En dan lopen we uiteindelijk in de voorsteden van Belgrado. Omdat we eindeloos langs een verkeersweg dreigen te moeten lopen, springen we met z’n allen in de bus, die ons enkele kilometers verderop in de bewoonde wereld brengt. We drinken koffie in een modern studentencafé, waarna we het laatste stuk naar de stad aanvangen. Zjeko wil dit persé langs de Donau doen, maar het blijkt een totaal overwoekerd en zeer glad pad te zijn, waar we ons nog gedurende een hele tijd doorheen moeten vechten, voordat we écht bij onze eindbestemming aankomen. Het is een in de Donau drijvend chalet, met kamers met balkon die over de rivier uitkijken, ware het niet dat het weer nu definitief is omgeslagen. Nu kunnen we door de mist nauwelijks de overkant zien. Maar het is er warm en gezellig. Die middag worden we met z’n allen, samen met Zjeko, Nesja en Biljana, door de Turkse consul op het consulaat ontvangen. Hoewel het zijn laatste werkdag in Servië is, neemt hij alle tijd en heeft hij onze komst keurig voorbereid. We zitten met een drankje aan zijn grote tafel, waar hij alle wandelaars aan een kort interview onderwerpt en ons allemaal een formele stempel, met handtekening in ons Sultan’s Trail paspoort geeft. En daarna is het moment dat we definitief afscheid moeten nemen van onze fantastische Servische vrienden.

We hebben nog een dagje Belgrado voor de boeg, en alweer heeft de organisatie niet stilgestaan. Nu staat er een nieuw busje, met een nieuwe gids voor ons klaar. Hij laat ons alle kanten van Belgrado zien met een bezoek aan het Tito Museum en de burcht en geeft ons daarbij een lange, interessante, historische verhandeling over zijn land.

De tocht zit er op, het Noorden van Servië is voor de Sultan’s Trail gemarkeerd. De GPS-en zijn niet helmaal eensluidend, maar het is duidelijk dat er totaal meer dan 300 km is gelopen.

Amsterdam, 4 november 2012

Monique Janovitz

Home, Missie van de wandeling, Uncategorized

Sultan’s Trail gaat in samenwerking met Istar 21 in Novi Sad, Vojvodina, Servië een speciale proef wandelreis organiseren in Servië.

24 maart 2012

Sultan’s Trail gaat in samenwerking met Istar 21 in Novi Sad, Vojvodina, Servië een speciale proef wandelreis organiseren in Servië.

Het is een pioneers wandelreis waarin de Sultan’s Trail goed gemarkeerd gaat worden!  Dus veel verdwalen. Hou je van verdwalen en van pionieren dan ben jij de juiste persoon om mee te gaan.

Een gastvrij land

Met open armen staan de Serviërs klaar om u te ontvangen in hun land. Op reis door Servië zult u een mengeling zien van moderne steden en een romantiek van het platteland die bij ons al lang verleden tijd is. Het is een genot om het dagelijks leven in de dorpen te kunnen zien, waar de boerin nog rustig de tijd neemt om bij haar koeien te gaan zitten en het zelf stoken van rakija, door distillatie van vergiste vruchten, tot een kunst is verheven. Slivovitsj, van pruimen, is de bekendste. Dat er ook veel wijn wordt verbouwd (ga vooral eens proeven bij een kleine wijngaard!) is bij ons minder bekend. Zowel de rakija als de wijn komen goed van pas bij de maaltijden (lunch of avondeten) waarvoor de Serviërs ruim de tijd nemen. Niet zelden wordt de maaltijd in een restaurant begeleid door een bandje die Servische liederen ten gehore brengt. Als geen ander volk weten de Serviërs van het leven te genieten.

U maakt kennis met de bevolking, de cultuur en de natuur. Tijdens onze reizen wordt ruimte aan de deelnemers gelaten, wij staan open voor improvisatie. Van onze deelnemers verwachten we dan ook een zekere flexibiliteit en openheid.

Dit is de eerste deel van de Sultan’s Trail In Servië. Eerder heeft Sedat Çakır, de initiator van de Sultan’s Trail, de gehele traject gelopen zonder te markeren. Afgelopen juni is de grote gedeelten van Vojvodina gemarkeerd en nu is het tijd voor serieuze markeer werk.

Wij gaan tot Bačka Palanka, Vojvodina de noord oever van de Donau volgen en alle wandelpaden zelf ontwerpen. Veel plezier in Servië is in de prijs inbegrepen.

Het kan hier af en toe flink regenen in oktober dus neem regen kleding mee!

Begin punt van de wandeling grenspost bij Bački Breg aan de grens van Hongarije en via Bačka Palanka naar Novi Sad en dan via Sremski Karlovci naar Belgrado waar we eindigen.

Wil je mee stuur een dan een email naar anna_gerschowitz@mail.com of info@sultanstrail.com voor meer informatie.

Er kunnen maximaal 12 mensen mee.

Data: 12 – 26 oktober 2012
Kosten: € 1080, -··Inclusief

  • Vlucht Eindhoven – Belgrado v.v.
  • Lidmaatschap van de St. Sultans Trail – A European Cultural Route
  • Wandelpaspoort
  • Sultans Trail hoed.(onder voorbehoud)
  • Hotel/pension overnachtingen met ontbijt en diner.
  • Lunchpakketten
  • o.b.v. 2 persoonskamer
  • Transfer van en naar vliegveld Belgrado
  • Bagagetransfer
  • Een eigen bewegwijzeringsbord op een plaats in Servië
  • Nederlands/Engelstalige gids
  • Natuurlijk je foto’s in de uit te geven Sultan’s Trail Gids Servië.

Exclusief:

Vervoer van en naar vliegveld Eindhoven

Drankjes

E.a. persoonlijke uitgaven


Stuur dit bericht ook naar andere geïnteresseerde wandelaars.

Program for hiking in Vojvodina, Serbia

12 October 2012 Day 1

Flight Eindhoven – Belgrade

Arrival in Belgrade at 16.00 h

Transfer to Bezdan.

Dinner in Bezdan.

13 October 2012 day 2

Breakfast Bezdan

Hiking from border at Backi Breg to Backi Monostor.

Lunch Bezdan

Dinner Backi Monostor

B&B Backi Monostor

14 October 2012 day 3

Breakfast Backi Monostor

Hiking from Backi Monostor to Apatin.

Lunch Kupusina

Dinner Apatin

B&B Apatin

15 October 2012 day 4

Breakfast Apatin

Hiking from Apatin , Svilejovo, Sonta to Bogojevo.

Lunch Sonta

Dinner Bogojevo

B&B Bogojevo

16 October 2012 day 5

Breakfast Bogojevo

Hiking from Bogojevo to Bac.

Lunch Derunje

Dinner Bac

B&B Nestin

Transfer from Bac to Nestin

17 October 2012 day 6

Breakfast Nestin

Hiking from Nestin to Banostor

Lunch Pakket

Dinner Banostor

B&B Banostor

18 October 2012 day 7

Breakfast Banostor

Hiking from Banostor to Fruska Gora.

Lunch pakket

Dinner Mountain cabin

B&B Mountain cabin

19 October 2012 day 8

Breakfast Mountain cabin

Hiking from Mountain cabin to Novi Sad

Lunch Sremski Kamenica (than with bus to hotel?)

Dinner Novi Sad

B&B or Hotel Novi Sad

Visit to Najlon Piazza?

U zult hier aan de architectuur goed kunnen zien dat de stad een Habsburgs verleden heeft. Voor een terras met het mooiste uitzicht van de stad moet u een bezoekje aan de burchtheuvel brengen. Hier vindt u ook kleine ateliers van allerhande kunstenaars. Ook in het centrum zijn veel galerieën en musea.

20 October 2012 day 9

Breakfast Novi Sad

Hiking from Novi Sad to Sremski Karlovci

Lunch Pakket at Vezirat

Dinner Sremski Karlovci (with the ministry of Economics of  Vojvodina, Ambassaadors of Turkey and Holland)

B&B Sremski Karlovci

22 October 2012 day 11

Breakfast Sremski Karlovci

Hiking from Sremski Karlovci to Satrinci

Lunch Krusedol

Dinner Satrinci

B&B Satrinci

23 October 2012 day 12

Breakfast Satrinci

Hiking from Satrinci to Golubinci.

Lunch Ljukovo

Dinner Golubinci

B&B Golubinci

24 October 2012 day 13

Breakfast Golubinci

Hiking from Krcedin to Novi Banovci

Lunch Novi Karlovci

Dinner Belgrade Dukat Turkish Restaurant

B&B Hotel Belgrade

25 October 2012 day 14

Tijd om Belgrado te gaan ontdekken! Deze stad gaat u zeker verrassen. Geniet van het uitzicht en de flanerende mensen op de burchtheuvel, wandel door de bruisende winkelstraten en loop verwonderd door de artistieke wijk Skadarlija, het ‘Montmartre van Belgrado’.

Transfer to Belgrade

City tour Belgrade

Breakfast at hotel

No Lunch

Dinner in Skadarlija

26 October 2012 day 15

Breakfast hotel

No lunch

Transfer to airport

Uncategorized

Wandelen in Slowakije

21 oktober 2011

Slowakije wordt een steeds groter deel van Sultan’s Trail. Er zijn 2 mogelijkheden om in Slowakije te wandelen. Alternatief 1: Volg de Donaufietspad tot Bratislava en daarna door naar Cunovo en door naar Hongarije. Het is echter te kort voor een prachtige wandelland. Daarom adviseren wij de 2de alternatief.

Alternatief2:

Met de boot van Hainburg, Oostenrijk naar Devin in Slowakije.

Devin, Bratislava, Kolarovo, Komarno, Sturovo.

Route wordt komende maanden door vrijwilligers uitgewerkt en hier verder aangeboden. Volg ook de ontwikkelingen via www.sultanstrail.com en via www.slowaaks-verkeersbureau.nl

Uncategorized

Winterwandeling in Slowakije 15-22 december 2011.

19 november 2011

Natuurlijk reizen gaat in samenwerking met  Sultan’s Trail en met het Slowaaks Verkeersbureau in Amsterdam een speciale proef winter wandelreis organiseren in Slowakije.

Het is een pioneers wandelreis waarin de Sultan’s Trail goed gemarkeerd gaat worden!  Dus veel verdwalen.. Hou je van verdwalen en van pionieren dan ben jij de juiste persoon om mee te gaan.
Wij gaan de kleine Karpaten in en volgen de Europese langeafstandspad E8, lokale paden en een gedeelte zelf te ontwerpen paden.
Het kan hier flink sneeuwen dus neem warme kleding mee!!!
Begin punt van de wandeling Marianka, een pelgrimsdorp net buiten Bratislava en we eindigen in of bij Trenčín.
Wil je mee stuur een dan een email naar  anna_gerschowitz@mail.com  voor meer informatie.
Er kunnen maximaal 5 mensen mee. 
Data:  15-22 december
Kosten: € 580,-

Inclusief

  • Vlucht Amsterdam – Bratislava v.v.
  • Hotel/pension overnachtingen met ontbijt.
  • o.b.v. 2 persoonskamer
  • Bagagetransfer
  • Een eigen bewegwijzeringsbord op een plaats in Slowakije.

Stuur dit bericht ook naar andere geïnteresseerde wandelaars.

Uncategorized

Wandelen in Turkije 22 september – 8 oktober 2011

8 juni 2011

Beste wandelliefhebber,Direct of indirect hebben we begrepen dat je interesse hebt in deelname aan de 17-daagse avontuurlijke wandelreis van 22 september t/m 8 oktober 2011 over het Turkse deel van de Sultan’s Trail, een nieuw langeafstandswandelpad van Wenen naar Istanbul. Deze reis gaat van de Bulgaarse grens tot de stad Istanbul; in totaal ruim 330 km. Dit komt neer op 22 à 26 km lopen per dag. Doel is de markering, die vorig jaar is aangebracht, verder te perfectioneren. Maximum aantal deelnemers is 18.Heen- en terugreis
De heenreis met Turkish Airlines van Schiphol naar Istanbul is gezamenlijk op 22 september. We vliegen de 8 oktober weer naar Amsterdam. Je kunt zelf bepalen of je later teruggaat; dan de gewenste vertrekdatum z.s.m. doorgeven aan info@sultanstrail.comTip: als je wilt uitrusten kun je bijvoorbeeld een paar dagen aan het strand van Antalya gaan liggen, dit is met de bus goed bereikbaar. Ook het prachtige Istanbul zelf is uiteraard extra vakantiedagen waard.Mocht je langer in Turkije willen blijven dan kan Aksiyon Reizen in Haarlem (023-5425293) in de meeste Turkse steden een betaalbaar hotel voor je reserveren. Vermeld in welke stad je hoeveel nachten wilt blijven. Zij reserveren dan voor jou en sturen de bijbehorende factuur naar je huisadres.

Aankomst en eerste dagen
We worden de 22e op het vliegveld van Istanbul opgewacht en gaan gezamenlijk met de bus naar Edirne

Er is daar een hotel gereserveerd. De 23e gaan we met de bus naar de Bulgaarse grens en lopen dan terug naar Edirne. Na nog een nacht in hetzelfde hotel lopen we naar de eerste overnachtingsplek een dorp verderop.Markeren en promotie
Deze tocht is vooral een vakantietocht, dus… genieten staat voorop!Daarnaast gaan we tijdens het lopen dit deel van de Sultan’s Trail nog beter markeren. Er gaan stickers, mallen en spuitbusjes verf mee. Iedereen die dat leuk vindt kan hier een steentje aan bijdragen.

Om de Sultan’s Trail verder te promoten vragen we jullie ook of je bijvoorbeeld een weblog bij wilt houden of een stukje kunt schrijven voor een (lokale) krant of tijdschrift over je wandelavonturen in Turkije.

KostenWe zullen afwisselend in eenvoudige hotels, pensions en in onze eigen tent slapen (dus: tent, matje en slaapzak mee!). Bagage wordt vervoerd.

De kosten voor deelname zijn € 949.

Dit is inclusief Nederlandstalige gids, vlucht, transfer van vliegveld naar Edirne, acht hotelovernachtingen, 2 keer bij gastgezinnen overnachten en 5 keer kamperen, alle ontbijten en bagagevervoer. Een Sultan’s Trail wandel paspoort en een gedrukte wandelgids van Turkije is ook bij de prijs inbegrepen.

De andere kosten zijn voor eigen rekening (lunches, avondeten en drankjes). Eten is in Turkije goedkoop; we maken een pot waaruit de gezamenlijke kosten worden betaald.We hopen je zo voldoende geïnformeerd én geïnspireerd te hebben. We gaan proberen voor alle meewandelaars nog een ontmoeting vooraf te organiseren in Haarlem. Als je meewilt geef dit dan z.s.m. aan Sedat door, want vol is vol. Graag naast NAW-gegevens meteen ook je paspoortnummer, geldigheid van je paspoort en je volledige voornamen vermelden i.v.m. reservering ticket.Je reservering is definitief na overmaking van het totale bedrag (of een aanbetaling van € 250) op rekeningnummer van Natuurlijk Reizen. www.natuurlijkreizen.nl Bij annuleren tot 21 juli 2011 krijg je je geld terug minus € 22,95 lidmaatschapsgeld voor de stichting Sultan’s Trail. Bij latere annulering brengen we € 375 in rekening.Hartelijke wandelgroet,Sultan’s Trail

Tel: 0624 107852

Email:  sedatcakir@gmx.com

  • natuurlijkreizen@gmail.com

www.sultanstrail.com

Uncategorized

Pelgrimeren in verschillende religieuze tradities

15 januari 2011

Pelgrimeren in verschillende religieuze tradities

Sprekers: Monika Rietveld en Sedat Çakir

Cursus van het cciv Naarden-Bussum:

 

Pelgrimeren is een traditie die al eeuwen lang en in alle religieuze stromingen bestaat. Pelgrimeren is juist ook in deze tijd weer heel actueel., oa  om in de drukte van ons bestaan weer de rust en inkeer te zoeken. Wat doet dit pelgrimeren met je menszijn?

 

Vorig jaar werd er in onze gemeente een lezing gegeven over het onderwerp ‘Pelgrimeren in verschillende religieuze tradities’ door Monika Rietveld en Sedat Çakir. Voor mensen dit dit moesten missen bestaat er nog een gelegenheid om deze lezing, nu over 2 avonden verspreid, bij te wonen.

 

Wanneer: dinsdagavonden 8 en 15 februari 

Tijd:                20.00-22.00 uur

Plaats:             Het Apostolisch Genootschap

                        Meulenwiekenlaan 49 (hoek Beatrixplantsoen) te Bussum

Kosten:            € 8,00

Opgave:           adm.cciv@gmail.com

 

Verdere informatie op de website www.cciv.nl

Uncategorized

Video Madelon Zandvoort

11 maart 2010

http://www.youtube.com/watch?v=ws3wAO29CRQ 

Hier kunnen jullie de vuur kunsten van Madelon zien.

Integratie is soms met vuur spelen.

Uncategorized